Tussen zaaien en draaien

Je kunt gerust stellen dat deze kas een grote bijdrage heeft geleverd aan de koop van ons huis. Toen we in juli 2025, een paar dagen voor onze vakantie, de bezichtiging hadden was het warm zomers weer. De tuin leek goed onderhouden en alles was groen. Een aanzicht waar je vanzelf warm van wordt. Dat gold ook voor de grote kas: binnen was het wel veertig graden. Onderhoud leek er al lang niet meer gedaan: het rook muf, er groeide verdwaalde stekken van de pindakaasboom, de grond was bedekt met verteerd plastic en de kas leek al jaren niet meer schoongemaakt.

Ondanks dit alles waren we op slag verliefd. De enorme ruimte, de grote bomen rondom de kas en de twee druivenplanten die er binnen groeiden. Op dat moment zagen we vooral mogelijkheden. Wie lang op zoek is naar een woning herkent het misschien wel: na vele op niets uitlopende bezichtigingen, verandert een door houtworm aangevreten schuur ineens in een leuk project. In welke mate wanhopigheid meespeelde doet er niet meer toe. Het is tijd om te beginnen met opruimen.

In januari 2026, drie maanden na onze verhuizing, stond de grote kas er nog nagenoeg hetzelfde bij. Door andere prioriteiten stelde ik het beginnen aan de kas uit. Iedere keer als ik de ruimte binnen liep, werd ik geconfronteerd met mijn gebrek aan kennis. De ranken van de druivenplanten reikten tot buiten de openstaande ramen, de dakgoten waren verstopt, ruiten die gescheurd zijn, asbestplaten die gebruikt werden in de kweektafels en vooral de met plastic bezaaide grond was een doorn in het oog.

In februari begon ik dan eindelijk. Hoewel het niet meer de juiste tijd van het jaar was, snoeide ik de druiven. Met een heel oud snoeiboekje van de kringloop als gids, telde ik de ogen en knipte de dorren takken weg. Onzeker of ik het juiste deed snoeide ik heel de druif kort. Gelukkig verloste mijn schoonmoeder mij van mijn angst toen ze langs kwam en goedkeurde wat ik gedaan had. Na het snoeien begon ik met het opruimen van al het organische materiaal. Ik wilde het organische materiaal apart houden, zodat het niet vermengd zou raken met het oude plastic dat overal in de grond zat. Het verteerde oude plastic bracht ik net als de oude spullen uit de kastafels weg. De dakgoten zijn schoongemaakt en onder het kapotte raam staat nu een emmer; een nieuwe ruit plaatsen gaat mijn vaardigheden net een stap te ver. Nu nog de kweektafels zelf, deze waren veel te groot voor ons. Buiten hebben we nog drie kweektafels die een geschikter formaat hebben. De kweektafels doneerden we daarom aan de lokale pluktuin.

Zonder de kweektafels leek de kas nog tien keer groter dan hij al was. Met twee kassen tot onze beschikking had deze kas nog geen bestemming. De kleine kas heeft makkelijke opkweek tafels en zal dus gebruikt worden voor de moestuin planten. Onlangs kocht ik een tweedehands draaischijf. Idealiter had ik mijn draaischijf op een koelere plek gezet, maar door het gebrek aan ruimte in de schuur – hoe het mogelijk is met negentig vierkante meter schuur blijft een raadsel – moest ik naar een alternatief zoeken. De kas geeft een prachtig uitzicht over onze achtertuin met oude fruitbomen, er is meer dan ruimte genoeg en als het écht heel warm wordt, kan ik altijd nog de draaischijf buiten zetten. En dus was de keuze snel gemaakt: de grote kas wordt voorlopig mijn pottenbakstudio.

Hoewel de grote kas nog zeker niet klaar is, is het in ieder geval bruikbaar als studio. De draaitafel heeft stroom, de cd-speler werkt, er is klei en alle tools zijn binnen. Het enige wat me nu te doen staat, is het tijd vinden om te draaien.

Liefs, Bep